• z art. w z art. 115 ust. 2

Kto nie stosuje standardów usług rynku pracy – podlega karze pieniężnej w wysokości do 10.000 zł.

Bezrobotny, który podjął zatrudnienie, inną pracę zarobkową lub działalność gospodarczą bez powiadomienia o tym właściwego powiatowego urzędu pracy, podlega karze grzywny nie niższej niż 500 zł.

• z art. 120 ust. 1

Kto powierza cudzoziemcowi nielegalne wykonywanie pracy podlega karze grzywny nie niższej niż 3.000 zł.

• z art. 120 ust 2

Cudzoziemiec, który nielegalnie wykonuje pracę, podlega karze grzywny nie mniejszej niż 1.000 zł.

• z art. 120 ust. 3

Kto za pomocą wprowadzenia cudzoziemca w błąd, wyzyskania błędu, wykorzystania zależności służbowej lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania doprowadza cudzoziemca do nielegalnego wykonywania pracy, podlega karze grzywny do 10.000 zł.

• z art. 120 ust. 4

Kto żąda od cudzoziemca korzyści majątkowej w zamian za podjęcie działań zmierzających do uzyskania zezwolenia na pracę lub innego dokumentu uprawniającego do wykonywania pracy, podlega karze grzywny nie niższej niż 3.000 zł.

• z art. 120 ust. 5

Kto za pomocą wprowadzenia w błąd, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania doprowadza inną osobę do powierzenia cudzoziemcowi nielegalnego wykonywania pracy, podlega karze grzywny do 10.000 zł.

• z art. 120 ust. 6

Kto nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 88h ust. 1 pkt 7, podlega karze grzywny nie niższej niż 100 zł.”;

• z art. 121 ust. 1

Kto bez wymaganego wpisu do rejestru agencji zatrudnienia prowadzi agencję zatrudnienia, podlega karze grzywny nie niższej niż 3.000 zł.

• z art. 121 ust. 2

Kto prowadząc agencję zatrudnienia, pobiera od osoby, dla której poszukuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, dodatkowe opłaty inne niż kwota wymieniona w art. 85 ust. 2 pkt 7, podlega karze grzywny nie niższej niż 3.000 zł.

• z art. 121ust. 3

Tej samej karze podlega, kto prowadząc agencję zatrudnienia, nie przestrzega zasady zakazu dyskryminacji ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, pochodzenie etniczne, narodowość, orientację seksualną, przekonania polityczne i wyznanie lub ze względu na przynależność związkową.”,

• z art. 121 ust. 6

Kto prowadząc agencję zatrudnienia świadczącą usługę, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. f, nie zawiera z osobą kierowaną do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych umowy, o której mowa w art. 85 ust. 2, podlega karze grzywny nie niższej niż 4.000 zł.”;

• z art. 122 ust. 1.

Kto:

1) nie dopełnia obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy lub nie opłaca ich w przewidzianym przepisami terminie,

2) nie zgłasza wymaganych danych lub zgłasza nieprawdziwe dane mające wpływ na wymiar składek na Fundusz Pracy lub udziela w tym zakresie nieprawdziwych wyjaśnień albo odmawia ich udzielenia

- podlega karze grzywny nie niższej niż 3.000 zł.

• z art. 122 ust. 2.

Sprawca nie podlega odpowiedzialności, jeżeli przed dniem przeprowadzenia kontroli zaległe składki na Fundusz Pracy zostały już opłacone w wymaganej wysokości.

z art. 123

Kto ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, pochodzenie etniczne, wyznanie lub orientację seksualną odmówi zatrudnienia kandydata na wolnym miejscu zatrudnienia lub miejscu przygotowania zawodowego, podlega karze grzywny nie niższej niż 3.000 zł.”.

Wykroczenia przeciwko prawom pracownika

• z art. 281

Kto, będąc pracodawcą lub działając w jego imieniu:

1) zawiera umowę cywilnoprawną w warunkach, w których zgodnie z art. 22 § 1 powinna być zawarta umowa o pracę,

2) nie potwierdza na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o pracę,

3) wypowiada lub rozwiązuje z pracownikiem stosunek pracy bez wypowiedzenia, naruszając w sposób rażący przepisy prawa pracy,

4) stosuje wobec pracowników inne kary niż przewidziane w przepisach prawa pracy o odpowiedzialności porządkowej pracowników,

5) narusza przepisy o czasie pracy lub przepisy o uprawnieniach pracowników związanych z rodzicielstwem i zatrudnianiu młodocianych,

6) nie prowadzi dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akt osobowych pracowników,

7) pozostawia dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników w warunkach grożących uszkodzeniem lub zniszczeniem

- podlega karze grzywny od 1.000 zł do 30.000 zł.

• z art. 282. § 1

Kto, wbrew obowiązkowi:

1) nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia przysługującego pracownikowi albo uprawnionemu do tego świadczenia członkowi rodziny pracownika, wysokość tego wynagrodzenia lub świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje bezpodstawnych potrąceń,

2) nie udziela przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego lub bezpodstawnie obniża wymiar tego urlopu,

3) nie wydaje pracownikowi świadectwa pracy, podlega karze grzywny od 1.000 zł do 30.000 zł.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje podlegającego wykonaniu orzeczenia sądu pracy lub ugody zawartej przed komisją pojednawczą lub sądem

pracy.

• z art. 283. § 1

Kto, będąc odpowiedzialnym za stan bezpieczeństwa i higieny pracy albo kierując pracownikami lub innymi osobami fizycznymi, nie przestrzega przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, podlega karze grzywny od 1.000 zł do 30.000 zł.

• z art. 283 § 2  Tej samej karze podlega, kto:

1) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia w terminie 30 dni właściwego okręgowego inspektora pracy i właściwego państwowego inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju, zakresie prowadzonej działalności, jak również o zmianie miejsca, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności oraz o zmianie technologii, jeżeli zmiana technologii może powodować zwiększenie zagrożenia dla zdrowia pracowników,

2) wbrew obowiązkowi nie zapewnia, aby budowa lub przebudowa obiektu budowlanego albo jego części, w których przewiduje się pomieszczenia pracy, była wykonywana na podstawie projektów uwzględniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, pozytywnie zaopiniowanych przez uprawnionych rzeczoznawców,

3) wbrew obowiązkowi wyposaża stanowiska pracy w maszyny i inne urządzenia techniczne, które nie spełniają wymagań dotyczących oceny zgodności,

4) wbrew obowiązkowi dostarcza pracownikowi środki ochrony indywidualnej, które nie spełniają wymagań dotyczących oceny zgodności,

5) wbrew obowiązkowi stosuje:

a) materiały i procesy technologiczne bez uprzedniego ustalenia stopnia ich szkodliwości dla zdrowia pracowników i bez podjęcia odpowiednich środków profilaktycznych,

b) substancje i preparaty chemiczne nieoznakowane w sposób widoczny i umożliwiający ich identyfikację,

c) niebezpieczne substancje i niebezpieczne preparaty chemiczne nieposiadające kart charakterystyki tych substancji, a także opakowań zabezpieczających przed ich szkodliwym działaniem, pożarem lub wybuchem,

6) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia właściwego okręgowego inspektora pracy, prokuratora lub innego właściwego organu o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy oraz o każdym innym wypadku, który wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą, jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy, nie zgłasza choroby zawodowej albo podejrzenia o taką chorobę, nie ujawnia wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, albo przedstawia niezgodne z prawdą informacje, dowody lub dokumenty dotyczące takich wypadków i chorób,

7) nie wykonuje w wyznaczonym terminie podlegającego wykonaniu nakazu organu Państwowej Inspekcji Pracy,

utrudnia działalność organu Państwowej Inspekcji Pracy, w szczególności uniemożliwia prowadzenie wizytacji zakładu pracy lub nie udziela informacji niezbędnych do wykonywania jej zadań,

9) bez zezwolenia właściwego inspektora pracy dopuszcza do wykonywania pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko do ukończenia przez nie 16 roku życia.

Kary wynikające z ustawy o ochronie danych osobowych

• z art. 49. 1

 Kto przetwarza w zbiorze dane osobowe, choć ich przetwarzanie nie jest dopuszczalne albo do których przetwarzania nie jest uprawniony, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

• z art. 49. 2

Jeżeli czyn określony w ust. 1 dotyczy danych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową, danych o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

• z art. 50

Kto administrując zbiorem danych przechowuje w zbiorze dane osobowe niezgodnie z celem utworzenia zbioru, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

• z art. 51. 1

Kto administrując zbiorem danych lub będąc obowiązany do ochrony danych osobowych udostępnia je lub umożliwia dostęp do nich osobom nieupoważnionym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

• z art. 51. 2

Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

• z art. 52

Kto administrując danymi narusza choćby nieumyślnie obowiązek zabezpieczenia ich przed zabraniem przez osobę nieuprawnioną, uszkodzeniem lub zniszczeniem, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

• z art. 53

Kto będąc do tego obowiązany nie zgłasza do rejestracji zbioru danych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

• z art. 54

Kto administrując zbiorem danych nie dopełnia obowiązku poinformowania osoby, której dane dotyczą, o jej prawach lub przekazania tej osobie informacji umożliwiających korzystanie z praw przyznanych jej w niniejszej ustawie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Wszelkie kwestie dotyczące płacy minimalnej w państwach Unii Europejskiej pozostają w wyłącznych kompetencjach państw członkowskich. W dwudziestu jeden państwach Unii Europejskiej obowiązuje gwarantowany, ustawowy poziom płacy minimalnej. Płaca minimalna nie jest jednakowa. Różnice występują co do wysokości płacy minimalnej, ale również sposobu jej rozliczania (stawki dzienne, godzinowe, miesięczne), jak częstotliwości wypłacania (np. w Hiszpanii, Portugalii i Grecji płaca minimalna jest wypłacana 14 razy w roku). Istnieją również oddzielne stawki płacy minimalnej dla poszczególnych kategorii zawodowych (np. sprzątaczki w Niemczech) , wiekowych ( np. Wielka Brytania – osoby które ukończyły 22 lata otrzymują minimalnie 5.52 funta na godzinę; 18 – 21 lat otrzymują 4.60 funta na godzinę; 16 – 17 lat otrzymują 3.40 funta na godzinę).

Płaca minimalna nie istnieje m in. w Niemczech, Włoszech, Cyprze, Danii, Szwecji i Finlandii. Obowiązują w tych krajach stawki minimalnego wynagrodzenia, które są ustalane w wyniku zbiorowych porozumień dla poszczególnych gałęzi przemysłu.

Miesięczne minimalne stawki wynagrodzenie przekraczające 600 Euro:

• **Dania około 2160 Euro
• **Finlandia około  1620 Euro
• *Luksemburg około 1 610 Euro
• *Irlandia około 1 500 Euro
• *Wielka Brytania około 1 360 Euro
• **Szwecja około 1350 Euro
• *Holandia około 1320 Euro
• *Belgia około 1 310 Euro
• *Francja około 1320 Euro
• **Niemcy około 1250 Euro
• Islandia okoo 1060 Euro
• *Austria około 1000 Euro
• Andora około 900 Euro
• Kanada około 830 Euro
• *Cypr około 790 Euro
• USA około 800 Euro
• *Grecja około 681 Euro
• *Hiszpania około 670 Euro
• Izrael około 625 Euro
• *Malta około 620 Euro

Miesięczne minimalne stawki wynagrodzenie od 200 do 600 Euro

• *Słowenia około  560 Euro
• *Portugalia około 470 Euro
• Chorwacja około 380 Euro
• *Polska około 340 Euro
• *Czechy około 320 Euro
• Turcja około 290 Euro
• *Estonia około 280 Euro
• *Węgry około 270 Euro
• Chile około 255 Euro
• *Słowacja około 250 Euro
• *Litwa około 230 Euro
• *Łotwa około 230 Euro
• Argentyna około 210 Euro
• RPA około 220 Euro

Miesięczne minimalne stawki wynagrodzenie po niżej 200 Euro

• *Rumunia około 140 Euro
• Serbia około 138 Euro
• Albania około 131 Euro
• Rosja około 110 Euro
• *Bułgaria około 110 Euro
• Białoruś około 100 Euro
• Meksyk około 90 Euro
• Kazachstan około 80 Euro
• Armenia około 80 Euro
• Azerbejdżan około 55 Euro
• Gruzja około 80 Euro
• Ukraina około 80 Euro
• Czarnogóra około 55 Euro
• Mołdawia około 45 Euro
• Tadżykistan około 22 Euro

* państwa UE posiadające ustawowe minimalne wynagrodzenie za pracę

** państwa UE nie posiadające ustawowego minimalne wynagrodzenie za pracę

• Luksemburg – około 3 400 Euro,
• Irlandia – około 3 000 Euro,
• Niemcy – około 2 800 Euro,
• Holandia – około 2 710 Euro,
• Szwecja – około 2 610 Euro,
• Austria – około 2600 Euro,
• Dania – około 2 550 Euro,
• Wielka Brytania – około 2 500 Euro,
• Finlandia – około 2 500 euro,
• Belgia – około 2 440 Euro,
• Francja – około 2 400 Euro,
• Włochy – około 2 100 Euro,
• Hiszpania – około 2 000 Euro,
• Cypr – około 1 400 Euro,
• Grecja – około 1 400 Euro,
• Portugalia – około 1 300 Euro,
• Malta – około 1 200 Euro,
• Słowenia – około 1 100 Euro,
• Polska – około 800 Euro,
• Czechy – około 800 Euro,
• Węgry – około 700 Euro,
• Słowacja – około 600 Euro
• Estonia – około 500 Euro
• Litwa – około 450 Euro
• Łotwa – około 450 Euro
• Bułgaria – około 400 Euro
• Rumunia – około 300 Euro

Innych państwach:

• Norwegia- około 3 300 Euro,
• USA – około 3 000 Euro,
• Islandia – około 3 000 Euro,
• Szwajcaria – około 2 800 Euro,
• Kanada – około 2 400 Euro,
• Japonia – około 2 300 Euro,
• Australia – około 2 200 Euro,
• Izrael – około 1 800 Euro,
• Rosja – około 500 Euro
• Chorwacja – około 400 Euro
• Turcja – około 400 Euro
• Kazachstan – około 350 Euro
• Macedonia – około 350 Euro
• Ukraina – około 300 Euro
• Białoruś – około 300 Euro
• Serbia – około 300 Euro
• Bośnia i Hercegowina – około 250 Euro
• Azerbejdżan – około 250 Euro
• Turkmenistan – około 200 Euro
• Armenia – około 200 Euro
• Albania – około 200 Euro
• Gruzja – około 200 Euro
• Mołdawia – około 150 Euro
• Uzbekistan – około 100 Euro
• Kirgistan – około 80 Euro
• Tadżykistan – około 60 Euro

Staż bezrobotnego, który ukończył 25 lat od trwa do pół roku. Osoby, które nie ukończyły 25 lat, mogą być na stażu do roku.

Z wnioskiem o zawarcie umowy o zorganizowanie stażu występuje pracodawca do właściwego urzędu pracy.

Koszty związane z realizacją stażu w pełni poniesione są przez Fundusz Pracy oraz Europejski Fundusz Społeczny. Podczas odbywania stażu bezrobotny otrzymuje stypendium. Dokumentem potwierdzającym odbywanie stażu jest oryginalna lista obecności bezrobotnego odbywającego staż. Lista obecności dostarczana jest do właściwego urzędu pracy przez bezrobotnego najpóźniej do 5-go dnia każdego miesiąca. Niedostarczenie listy obecności w w/w terminie może skutkować wypowiedzeniem umowy.

Zawarta z pracodawcą umowa stażu określa:

•  staż odbywa się na podstawie umowy zawartej przez starostę z pracodawcą, według programu określonego w umowie,
• skierowanie bezrobotnego na staż poprzedzone jest kwalifikacją wstępną dokonaną przez pośrednika pracy i akceptacją kandydata ze strony pracodawcy,
• pracodawca przyjmując bezrobotnego na staż otrzymuje świadczenie pracy, nie ponosząc kosztów wynagrodzenia za świadczoną przez stażystę pracę,
• okres stażu wynosi od 3 do 12 miesięcy,
• bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości 140% zasiłku podstawowego miesięcznie,
• za okres, za który przysługuje stypendium, zasiłek dla bezrobotnego nie przysługuje,
• pracodawca zobowiązany jest do udzielania bezrobotnemu odbywającemu staż, na jego wniosek 2 dni wolnych za każde 30 dni odbywania stażu. Zadni wolne przysługuje stypendium,
• nadzór nad odbywaniem stażu sprawuje starosta,
• pracodawca po zakończeniu realizacji programu wydaje opinię zawierającą informację o zadaniach realizowanych przez bezrobotnego i umiejętnościach praktycznych pozyskanych w trakcie stażu,
• bezrobotny otrzymuje zaświadczenie o odbyciu stażu,
• bezrobotny powinien przestrzegać ustalonego rozkładu czasu pracy,
• sumiennie wykonywać zadania objęte programem,
• przestrzegać przepisów i zasad obowiązujących pracowników zatrudnionych w zakładzie pracy, a w szczególności zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych.

Program stażu powinien określać:

• nazwę zawodu lub specjalności, której program dotyczy;
• zakres zadań wykonywanych przez bezrobotnego;
• rodzaj uzyskiwanych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych;
• sposób potwierdzenia nabytych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych;
• opiekuna osoby objętej programem stażu ze wskazaniem wykształcenia i stanowiska jakie opiekun zajmuje.

Bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości 140% kwoty zasiłku dla osoby bezrobotnej.

Pracodawca, u którego bezrobotny odbywa staż:

• zapoznaje bezrobotnego z programem stażu;
• zapoznaje bezrobotnego z jego obowiązkami oraz uprawnieniami;
• zapewnia bezrobotnemu profilaktyczną ochronę zdrowia w zakresie przewidzianym dla pracowników;
• szkoli bezrobotnego na zasadach przewidzianych dla pracowników w zakresie bezpieczeństwa
  i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych oraz zapoznaje go z obowiązującym regulaminem pracy;
• przydziela bezrobotnemu, na zasadach przewidzianych dla pracowników, odzież i obuwie robocze, środki ochrony indywidualnej oraz niezbędne środki higieny osobistej;
• zapewnia bezrobotnemu, na zasadach przewidzianych dla pracowników, bezpłatne posiłki
  i napoje profilaktyczne;
• niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 7 dni, informuje PUP o przypadkach przerwania odbywania stażu, o każdym dniu nieusprawiedliwionej nieobecności bezrobotnego oraz o innych zdarzeniach istotnych dla realizacji programu;
• po zakończeniu stażu pracodawca wystawia bezrobotnemu opinię zawierającą informacje
  o zadaniach realizowanych przez bezrobotnego oraz kwalifikacjach lub umiejętnościach zawodowych pozyskanych w trakcie stażu.

Do odbycia przygotowania zawodowego u pracodawcy, bez nawiązania stosunku pracy mogą być skierowane osoby:

• bezrobotne długotrwale lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• bezrobotne powyżej 50 roku życia,
• bezrobotne bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• bezrobotne samotnie wychowujące co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• bezrobotne, które po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęły zatrudnienia,
• bezrobotne niepełnosprawne.

Pracodawca organizujący przygotowanie zawodowe dla bezrobotnych składa do właściwego organu samorządowego wniosek o zawarcie umowy o zorganizowanie przygotowania zawodowego wraz z programem.

Program przygotowania zawodowego powinien określać:

• nazwę zawodu lub specjalności, której program dotyczy,
• zakres zadań wykonywanych przez bezrobotnego,
• rodzaj uzyskiwanych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych,
• sposób potwierdzenia nabytych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych,
• opiekuna osoby objętej programem przygotowania zawodowego ze wskazaniem wykształcenia i stanowiska jakie opiekun zajmuje.

Przygotowanie zawodowe może trwać od 3 do 6 miesięcy. Organ przed skierowaniem bezrobotnego do odbycia przygotowania zawodowego może skierować go na badania lekarskie lub specjalistyczne badania psychologiczne jeżeli charakter pracy tego wymaga.

Bezrobotny skierowany przez powiatowy urząd pracy do przygotowania zawodowego dorosłych w miejscu pracy, otrzyma stypendium szkoleniowe w wysokości 120% zasiłku dla bezrobotnych ok. 662 złotych. Przygotowanie takie realizowane będzie na podstawie umowy między starostą a pracodawcą lub starostą , pracodawcą i instytucją szkoleniową (wpisy do rejestru prowadzą Wojewódzkie Urzędy Pracy). Odbywać się może w formie praktycznej nauki zawodu (od 12 do 18 miesięcy) lub przyuczenia do pracy dorosłych (od trzech do sześciu miesięcy).

Pracodawca, który zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy oraz po upływie 12 miesięcy zatrudnienia skierowany bezrobotny jest nadal zatrudniony i zawarł umowę przewidującą jednorazowe refundowanie kosztów w związku z zatrudnieniem bezrobotnego może otrzymać refundację składek na ubezpieczenia społeczne (składki emerytalne, rentowe i wypadkowe) w wysokości nie przekraczającej 300% wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu spełnienia określonych warunków.

• bezrobotnych do 25 roku życia,
• bezrobotnych długotrwale lub kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• bezrobotnych powyżej 50 roku życia,
• bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
• bezrobotnych niepełnosprawnych.

Pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych:

• bezrobotnych do 25 roku życia,
• bezrobotnych długotrwale lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• bezrobotnych powyżej 50 roku życia,
• bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
• bezrobotnych niepełnosprawnych.

Organ upoważniony zwraca na okres do 6 miesięcy w pełnym wymiarze czasu pracy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Odpowiedni organ może również dokonać zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów z tytułu zatrudnienia na okres do 12 miesięcy w pełnym wymiarze czasu pracy w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia.

Pracodawcy zaś, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych:

• bezrobotnych do 25 roku życia,
• bezrobotnych długotrwale lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
• bezrobotnych niepełnosprawnych.

Organ w którego jest to kompetencji może dokonywać przez okres do 12 miesięcy w pełnym wymiarze czasu pracy zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty zasiłku, obowiązującej w ostatnim dniu każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Istnieje możliwość dokonania przez okres do 18 miesięcy w pełnym wymiarze czasu pracy zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenie społeczne od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc.

Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą na tworzenie nowych miejsc pracy są ponoszone w okresie 24 miesięcy przez pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się: wynagrodzenie brutto oraz opłacane od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne.

Pomoc na tworzenie nowych miejsc pracy jest udzielana, jeżeli:

utworzone miejsce pracy stanowi wzrost netto liczby pracowników u danego pracodawcy, w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy,
pracodawca utrzyma przez okres 3 lat, a w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców przez 2 lata; dotychczasowy stan zatrudnienia na poziomie nie niższym niż średnie zatrudnienie z ostatnich 12 miesięcy albo stan zatrudnienia z dnia składania wniosku o pomoc, o ile jest on wyższy od średniego zatrudnienia z ostatnich 12 miesięcy oraz miejsca pracy utworzone w związku z przyznaną refundacją.

• zatrudnienie na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę;
• w przypadku zakładów pracy chronionej za pracowników uważa się również osoby wykonujące pracę nakładczą; jeżeli ich wynagrodzenie zostało ustalone co najmniej w wysokości najniższego wynagrodzenia w stosunku do wykonawców, dla których praca nakładcza stanowi jedyne źródło utrzymania lub połowy najniższego wynagrodzenia w stosunku do pozostałych wykonawców,
• terminowe opłacenie składek na ubezpieczenia społeczne w całości,
• brak zaległości wobec Funduszu

Wysokość refundacji dla pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej:

• składki emerytalne (należne od pracownika i od pracodawcy – 19,52% podstawy wymiaru),
• chorobowe (należne od pracownika – 2,45% podstawy wymiaru),
• rentowe (należne od pracodawcy – 6,5% podstawy wymiaru)
• wypadkowe (należne od pracodawcy – od 0,40% do 8,12% podstawy wymiaru)

Wysokość refundacji dla pracodawcy zatrudniającego co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy osiągającego wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych ogółem w wysokości co najmniej 6%:

• składki emerytalne (należne od pracownika i od pracodawcy – 19,52% podstawy wymiaru) osób zaliczonych do znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności,
• składkę wypadkową (należną od pracodawcy – od 0,40% do 8,12% podstawy wymiaru) osób zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności.

Wysokość refundacji dla pracodawcy zatrudniającego mniej niż 25 osób w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy:

• składki emerytalne (należne od pracownika i od pracodawcy – 19,52% podstawy wymiaru) osób zaliczonych do znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Wnioski należy składać do ostatniego dnia miesiąca, w którym upłynął termin do opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne, zgodnie z przepisami o systemie ubezpieczeń społecznych Forma składania dokumentów:

Zasadą jest składanie dokumentów w formie elektronicznej przez teletransmisję danych. Wnioskodawcy mogą również składać dokumenty w formie pisemnej.

Warunki ubiegania się o refundację osoby niepełnosprawnej (bez względu na posiadany stopień niepełnosprawności) prowadzącej działalność gospodarczą refundowane są obowiązkowe składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe do wysokości odpowiadającej wysokości składki, której podstawą wymiaru jest kwota stanowiąca 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale.

Warunkiem ubiegania się o refundację składek na ubezpieczenie społeczne osoby niepełnosprawne prowadzące działalność gospodarczą jest:

• prowadzenie działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej; refundacja dotyczy wyłącznie osób fizycznych wykonujących we własnym imieniu działalność gospodarczą,
• posiadać orzeczenie o niepełnosprawności albo stopniu niepełnosprawności lub orzeczenie traktowane na równi z tym orzeczeniem bez względu na posiadany stopień niepełnosprawności,
• terminowo opłacać składki na ubezpieczenia społeczne w całości,
• nie posiadać zaległości wobec Funduszu.

Rejestracji osoby niepełnosprawnej prowadzącej działalność gospodarczą należy dokonać na 30 dni przed dniem złożenia pierwszego wniosku o wypłatę refundacji.

Dla niepełnosprawnych (bez względu na posiadany stopień niepełnosprawności) rolników lub rolników zobowiązanych do opłacania składek za niepełnosprawnego domownika refundowane są składki:

• wypadkowe,
• chorobowe,
• macierzyńskie,
• emerytalno-rentowe.

Warunki ubiegania się o refundację składek na ubezpieczenie społeczne niepełnosprawni rolnicy lub rolnicy zobowiązani do opłacania składek za niepełnosprawnych domowników powinni:

• podlegać ubezpieczeniu społecznemu rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników,
• posiadać orzeczenia o niepełnosprawności albo stopniu niepełnosprawności lub orzeczenia traktowanego na równi z tym orzeczeniem bez względu na posiadany stopień niepełnosprawności,
• terminowo opłacać składki na ubezpieczenia społeczne w całości; naliczanie i opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne rolników dokonywane jest zgodnie z przepisami o ubezpieczeniu społecznym rolników,
• nie posiadać zaległości wobec Funduszu Z refundacji wyłączone są składki sfinansowane ze środków publicznych.

Pracodawca zyskuje doskonałą okazję do sprawdzenia kandydata do pracy w rzeczywistych zadaniach zawodowych, uzyskując znacznie pełniejsze i bardziej rzetelne informacje niż w najlepszym procesie selekcji. Firma ma kilka tygodni lub nawet kilkanaście miesięcy na rzetelną ocenę kandydata. Ocena jest dokonana na podstawie rzeczywistej pracy i jej prawdziwych efektów. Dają nowe impulse skostniałym zespołom, utarte zwyczaje, standardowe podejście do zadań.  Niejednokrotnie stanowią źródło nowatorskiego spojrzenia na wiele zagadnień, wsparcie dla projektów wymagających kreatywności i odkrywczości np. w działach marketingu, w agencjach reklamowych. To również możliwość realizacji okresowych zadań, które nie mieszczą się w zakresach obowiązków etatowych pracowników, a także pomoc w okresach urlopowych. Pomagają tez przetrwać okresy urlopowe bądź inne okresy wytężonej pracy.

Na roboty publiczne mogą być skierowane osoby;

• długotrwale bezrobotne lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• osoby bezrobotne powyżej 50 roku życia,
• osoby bezrobotne bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• osoby bezrobotne samotnie wychowujące co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• osoby bezrobotne, które po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęły zatrudnienia,
• osoby bezrobotne niepełnosprawne.

Organizator robót publicznych składa wniosek o zorganizowanie robót publicznych do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce wykonywania tych robót. Może wskazać pracodawcę, u którego będą wykonywane roboty publiczne.

Organ nadzorujacy wykonywanie  powierzonych zadań, zwraca organizatorowi robót publicznych, który zatrudniał skierowanych bezrobotnych:

• długotrwale lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
  powyżej 50 roku życia,
• bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
• niepełnosprawnych,

Przez okres do 6 miesięcy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składek na ubezpieczenia społeczne bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz 50 % przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Możliwe jest dokonania zwrotu poniesionych przez organizatora robót publicznych kosztów z tytułu zatrudnienia w wysokości wczesniej uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak przeciętnego wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia na okres do 12 miesięcy skierowanych bezrobotnych:

• długotrwale lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
  powyżej 50 roku życia,
• bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
• osób niepełnosprawnych.